AR banner
Search Tips Advanced Search
Back to Top
List of Aviator Losses  •  
Table of Contents  •  
ArchiveDatabase  •  

1944-12-29 The Loss of Mitchell FV928 EV-K (Wils)

Crash site: Boncelles, Belgium

Crash cause: enemy Flak. Fatality cause: poor aircraft maintenance

Mitchell Mk. II B-25D FV928 NO-K 'All for Adolf' of 180 Squadron RAF Bomber Command, from RAF Melsbroek, on a mission to bomb troop concentrations near Vielsalm, Belgium. The aircraft was flown by a crew from 320 (Dutch) Sqn. Shot down by Flak on 29/12/1944, and crashed near Boncelles, South of Liège, Belgium. The aircraft received Flak hits in both engines. Four men crew; three escaped by parachute, Sgt. J. Jillings, the tailgunner, did not manage to open the escape hatch and get out in time.

Name

1. Jillings, Johannes

J. Jillings Source: SLH Rusthof 04087 Jillings

Rank

Sgt Vltg Sch MLD, Sgt. Ag

Stb.Nr. 95162/Z

Decorations

None known

Born

15/2/1916

Place

Sneek, Friesland, NL

Squadron

RAF 320 (Dutch) Sqn Bomber Command

Ops/hr

Aircraft

Mitchell Mk. II B-25D FV928 NO-K 'All for Adolf', on loan from 180 Sqn

Base

RAF Melsbroek, B

Mission

Raid on troop concentrations near Vielsalm, B

Status

KIA, aircraft shot down by emeny Flak, hit in both engines

age

28

Killed

29/12/1944

Place

Boncelles, S of Liège, B

Buried

Initially buried in Fosses-la-Ville American Temporary Cemetery, between Namur and Charleroi, Belgium, grave F/5/90. Reburied 29/11/1946 at Rusthof, Amersfoort, grave 12/101/B

Known to

OGS

yes

CWGC

no

Other crew

2. Off Vl 2kl E.J. Wils, Pilot - safe

3. Off Zwnr 2kl KMR A.L.A. Hissink, Copilot/Nav - safe

4. Ac2 L. Dekker, Ag - safe

Remarks

Fosses-la-Ville cross text: Johannes Jillings Dutch A.F. 9516

Married with Mrs M. Jillings-Blakeborough, Hilversum

Memorial

None known

GB arrival

Data

Confusion

MLD: crashed near Vilesalm, Ardennes (= Vielsalm)

Gedenkboek KM: hit by Flak over Goronne, B. (which is 5 km West of Vielsalm)

Geldhof (3): Initially buried Fosses Allied Military Cemetery near Luik


2. Crash details

Additional information given by André Hissink:

'We flew as stand-in crew with 180 squadron in one of their airplanes, 320 squadron didn't borrow this aircraft from 180 squadron our crew and another one (crew of Van der Wel) were lend out to180 squadron to complete a formation of six aircraft, for some reason 180 squadron was not capable of completing the formation themselves on this day.

We used to fly together with the other squadrons, such as 98, 180, 226 (all three British) and 431 (French, I believe this was their squadron number) (Author: it was in fact 342 "Lorraine" Squadron), each in two formations of six aircraft, each with 8x500lb or 4x1.000lb bombs on board. Because 180 squadron could not complete their second formation, two crews of our squadron were attached to them, with disastrous consequences.

Regarding your question about the emergency escape hatches, these are the same as the entrance hatches. There is (was at least) a red escape handle left of the hatches. If you pull that handle, the entire hatch drops out, but they were completely stuck in our case. I have, with the handle pulled out with my right hand, kicked hard and harder for at least seven or eight times on the hatch, and finally jumped on it (it was dirty with dry hard mud and cigarette remains everywhere, when we had to jump, the emergency hatches were stuck completely). Then the hatch fell away and I came sitting on the edge with my parachute on my chest and legs outside, face backwards.

Mitchell tail guns. Escape for the tail gunner, in case of an emergency, required acrobatics along narrow corridors. Source: @St.M.Vl.P. 1939-50, JPK collection 9-2-11

I put on the headphone again and reported to Wils that the hatch was open. He sad: 'Get out'. But then I heard Dekker yelling: 'Not yet, not yet, our hatch won't open, we are coming forward'. Then I climbed in again to help Dekker and Jillings. Dekker was stuck all the time in the narrow hallway above the bomb storage area and I crawled in on the front side to pull him through. Then I saw that the manhole above the bomb storage area was open and I could grab his parachute, which he pushed in front of him, just in time. Dekker was a small tiny man, but Jillings was build much heavier.

When Dekker got through he had to stay on the navigation table, while I was standing with spread legs over the open hatch, informing Wils what was going on and giving Jillings (whose head was only visible) a sign to come forward.

After I had reported to Wils, he ordered me to jump, we flew above the clouds in which I rapidly disappeared. I landed in a backyard in a tree in the southern part of Liege. Later when we were together again I heard that Jillings didn't manage to escape. Poor guy! His death was to blame to the technical service of 180 squadron. Something like that has never happened with an aircraft that was serviced by our 320 technical support unit, quite impossible they were good and careful, as was our parachute folding crew!

Wat de ingang/noodluiken van de Mitchell betreffen, er zijn er twee. De Mitchell is verdeeld in 3 compartimenten: voor, de bommenruimte en achter met een nauwe lage gang over de bommenruimte als verbinding tussen voor en achter. Voor zitten vlieger en waarnemer, achter de twee schutters en normaal hebben zij gedurende de vlucht alleen radio contact met elkaar. Voor en achter hebben elk een ingang in de buik van het vliegtuig en als deze luiken opengemaakt worden dan schuift een trapje uit zodat je naar boven (of beneden) kunt klimmen. Deze luiken zitten dus vast met een scharnier. Binnen in de ruimte achter de cockpit, de zgn navigator's compartment, is een rode handgreep aan de linker zijkant. Als je daaraan trekt dat valt het hele luik er uit, dat is ten minste de bedoeling. In ons geval gebeurde dit niet, zowel voor als achter, maar dat wisten wij toen nog niet. Toen het luik niet wegviel gaf ik het een harde trap en nog een en nog een, als maar harder.Ik melde aan Wils wat er aan de hand was en hij zei: Ga door! Ik had mijn parachute voor mijn borst aan mijn harnas gehaakt en begon nu te springen op het luik terwijl ik mij met mijn linkerhand vast hield aan een rompbalk en met mijn rechter hand aan de noodgreep trok, gezicht naar achter. Na zo'n zes sprongen viel het luik eindelijk weg en kwam ik neer op mijn achterwerk met mijn benen buiten. Ik melde toen meteen aan Wils dat het luik open was waarop hij zei: Er uit met jou! Op dat moment hoorde ik Dekker roepen: Nog niet, nog niet, ons luik wil ook niet open; wij komen naar voren! Hierop klom ik weer naar binnen en keek door het gangetje naar achteren en zag dat Dekker er al half in was en telkens vast zat aan aparatuur dat in de gang was geplaatst. Erger nog, het mangat boven de bommenruimte was open dat Dekker niet kon zien. Hij duwde zijn parachute voor zich uit en het was er geheid door gevallen als ik het van mijn kant niet net op tijd had gegrepen.........Ik heb dit alles al elders beschreven, rest mij nog te zeggen dat Dekker een smalle man was en Jillings veel breder en groter was. Dekker had moeite door die gang te komen, Jillings zou het veel moeilijker gevonden hebben. Dekker zei later dat hij en Jillings ook hard hadden gewerkt het luik open te krijgen zelfs met een bijl.

De vraag is: Waarom gingen die luiken niet open? Het vliegtuig was vuil en het is duidelijk dat de deuren lange tijd niet getest waren, anders was dit niet gebeurd.'

Source: André Hissink, email 23/3/2005

'Het geval van Dekker/Jillings: in mijn eerdere beschrijving ergens op het web beschreef ik hoe toen ik op het punt stond te springen en nog ingeschakeld was op de intercom ik Dekker hoorde roepen: Nog niet, nog niet, enz. Ik klom er weer in en keek het gangetje naar achter in en zag Dekker naar voren komen, maar omdat hij telkeens vast zat aan aparatuur ben ik er van mijn kant over de navigatietafel heen ingegaan om hem te helpen. Toen zag ik dat het inspectieluik (naar de bommenruimte er onder) halverwege het gangetje geen deksel had (dat had er op moeten zitten!) terwijl Dekker zijn parachute voor zich duwde en zodoende het open luik niet kon zien. Ook zag ik dat de bomdeuren niet geheel gesloten waren (door het wegvallen van hydraulische druk). Ik kon nog net op tijd zijn parachute grijpen en over het luik naar mij toe trekken en na Dekker op het open luik te hebben gewezen ben ik weer achteruit terug gekropen en van de navigatietafel geklommen. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd zou zijn en wat wij gedaan of niet gedaan zouden hebben als zijn parachute door dat luik in de bommenruimte en naar buiten was gevallen. Nu wijdbeens staand over het open noodluik in de vloer hielp ik Dekker op de tafel waar hij blijven moest want er was geen ruimte genoeg op de vloer. Over hem heen zag ik alleen Jillings' hoofd, hij was nog achterin. Hij was een grotere, bredere man, was bleek, zwaaide heen en weer, duidelijk overstuur. Ik beduidde hem naar voren te komen, draaide mij om om Wils (in de cockpit) te zegggen dat Dekker voor was en dat Jillings op het punt stond ook te komen. Hij zei: Dr'uit met jou. Ik zei nog tegen Dekker Jillings door het gangetje te helpen en zijn parachute over het gat te trekken, ging weer op de vloer zitten, gezicht naar achter en gleed er uit op ongeveer op 6000ft, 2000 ft boven het wolkendek. Na ongeveer 1 of 2 minuten zag een tweede parachute, dacht nog: Dat is Dekker en verdween in de wolkenlaag. en kwam er pas uit op ongeveer 100ft boven de zuidrand van Luik en kwam in een achtertuintje terecht. Later pas hoorde ik dat Jillings in het vliegtuig achtergebleven was.

Dit had niet hoeven te gebeuren! Als dit vliegtuig van 180 Squadron operationeel klaar was geweest! Het was vuil met overal modderklonten en sigaretten (zelfs in de raamgleuven van de cockpit) en was kennelijk langere tijd gebruikt voor routine checks van vliegers, e.d. test en oefeningen toen het ingezet moest worden voor een operationele vlucht. Wij mopperden onderons over de vuiligheid, maar ja, wie denkt er op zo'n moment aan de mogelijkheid dat de noodluiken daar niet door zouden kunnen worden geopend. Dat bestaat niet, zoiets is ongehoord en niet mogelijk! Althans niet bij onze 320 Technische Dienst die er voor zorgde dat alles in goede orde was. Op hen konden wij bouwen! Dit was dus volkomen onverwacht. En dan was er bovendien ook geen deksel op het inspectiegat boven de bommenruimte.

Dekker zei dat ze er met een bijl (waarvan er één voor en één achter was) op gehakt hadden, denkelijk nadat zij er zonder resultaat op getrapt hadden. Waarschijnlijk hebben zij er niet op gesprongen zoals ik dat ten einde raad deed en dat zij, toen zij hoorden dat het luik voor open was, zeiden: 'Hij is voor open, wij gaan naar voren!' Heel logisch natuurlijk.'

Source: André Hissink, email 25/3/2005


RAF Dunsfold, winter 1943/44. Left to right J. Jillings, airgunner, F. de Vries, Wop/Ag, E.J. Wils, Pilot, and A.L.A. Hissink, Navigator. Source: Sport & General, collection A.L.A. Hissink, via G.J. Tornij

F/Lt. (Off Vl 2kl) E.J. (Evert) Wils VK, OHK.2, OV.3, Pilot. Born Voorburg 1916. F/O. (Off Zwnr 2kl KMR) André Louis Armand Hissink, VK, Nav/Obs.


RAF Dunsfold, winter 1943/44; line-up of 320 Squadron Mitchells waiting for ordinance loading. Source: RAF Museum, Hendon.


Figure 14. Drawings by Arthur J. Fowler, ex F/Sgt. RAF 2nd TAF, 320 Squadron Airgunner Source: 2nd Tactical Air Force Medium Bombers Association Newsletter, No. 84, spring 2007

He was a member of the Caterpillar Club, as he made his way home after having baled out over enemy-held territory. Arthur Fowler passed away on July 10th 2007.

Source: 2nd Tactical Air Force Medium Bombers Association Newsletter, No. 86, summer 2007

Jan Kloos added the following from the Melsbroek period:

'Overdag kregen we in Melsbroek iedere dag op middag etenstijd bezoek van een Me.262 die frag bombs achter liet, die landen hoofdzakelijk in de MT afdeling en het grondpersoneel wast woest want praktisch alle banden waren lek !'

Source: Jan Kloos, email 27/3/2007


320 Squadron on Melsbroek, winter 1944. The good old Mitchell is carrying 39 men on the starboard wing, and 50 on the port one. The picture is stitched from two shots. @St.M.Vl.P. 1939-50 JPK collection 17-3-1&2

3. Crash site map


Map 105. Crash area of Mitchell FV928 The crash site has not yet been pinpointed.


List of Aviator Losses  •  
Table of Contents  •  
Database  •  
Next Chapter

  You can show you value this content by offering your dedicated research team a coffee!  
You can lay a wreath on this page to show your respect in an everlasting way.
Add us to your address book. Click here
(To translate into English, first select another language from the drop-down menu, THEN you can select English at the top of the drop-down menu.)

At the going down of the sun, and in the morning we will remember them. - Laurence Binyon

All site material (except as noted elsewhere) is owned or managed by Aircrew Remembered and should not be used without prior permission.
© 2012 - 2022 Aircrew Remembered
Last Modified: 23 May 2019, 10:51

If you would like to comment on this page, please do so via our Helpdesk. Use the Submit a Ticket option to send your comments. After review, our Editors will publish your comment below with your first name, but not your email address.

A word from the Editor: your contribution is important. We welcome your comments and information. Thanks in advance.